European Media Partner

Niemand kan zeggen hoe schoon ons drinkwater precies is

Vergeleken met andere landen hebben we in Nederland goed drinkwater. Maar hoe schoon dat precies is kan niemand eigenlijk zeggen. Dit omdat bepaald moet worden waar je precies naar kijkt. In de Waterwet ligt vast dat er naar 65 hoofdzaken wordt gekeken in het water, zoals kwik en lood. Maar in kraanwater kunnen nog duizenden andere reststoffen aanwezig zijn. 

“Nederland is het afvalputje van Europa”, vertelt Marcel Luijendijk, oprichter en eigenaar van Tradeline. “Wat men in Zwitserland en Duitsland in het water gooit komt uiteindelijk ook bij ons terecht. Drinkwaterbedrijven weten veel van de reststoffen te verwijderen, maar echt honderd procent water zuiveren lukt eigenlijk nooit. Daarbij komt dat een groot deel van onze drinkwaterbronnen eigenlijk helemaal niet geschikt zijn om er drinkwater van te maken. Dit omdat alles wat onze grootouders en boeren vele jaren voor ons op de aarde gegooid hebben in het grondwater terecht zijn gekomen. Vervolgens mixen drinkwaterbedrijven het water van verschillende bronnen om er zo voor te zorgen dat het water toch voldoet aan de kwaliteitseisen.”


De drinkwaterbedrijven monitoren wel de reststoffen in het drinkwater, maar komen meestal in actie als de sensoren een teveel van een reststof detecteren. “Net als de kankerverwekkende stof Gen X die Chemours jarenlang in het water loosde. In de kleine hoeveelheden viel het niemand ooit op, maar op het moment dat het teveel loosde reageerden de sensoren, waarop de norm werd aangepast. Bovendien doet het RIVM momenteel nog onderzoek naar een enkele stof en bepalen ze aan de hand daarvan in welke hoeveelheid deze in ons drinkwater aanwezig zou mogen zijn. Maar zoals een Duitse professor wel eens zei: we stellen normen vast van stoffen waar wij van vinden in welke hoeveelheden deze mogen voorkomen in ons drinkwater, terwijl de reststoffen stuk voor stuk helemaal niet in ons drinkwater zouden moeten voorkomen.”


De drinkwaterbedrijven kunnen technisch gezien veel meer uit het water halen dan dat ze nu al doen, aldus Marcel. “Bovendien maken zij water schoon wat we vervolgens ‘weggooien’ omdat we het gebruiken voor ons toilet- en douchegebruik. Zodra we alleen het deel nog schoner maken wat we gebruiken voor ons drinkwater zal dit leiden tot weliswaar een hogere waterrekening, maar zorgen we wel voor kwalitatief beter drinkwater. Gelukkig is men steeds bewuster van de kwaliteit van ons drinkwater. De afgelopen jaren is het streven naar een gezondere leefstijl steeds belangrijker geworden en daar hoort goed drinkwater ook zeker bij!”


Om de kwaliteit van ons drinkwater te waarborgen is onderzoek vereist, besluit Marcel. “Aandacht en meer geld naar het onderzoeken van combinaties van reststoffen in ons drinkwater is nodig. Gen X bij Chemours is een goed voorbeeld dat aantoont dat men eigenlijk totaal niet weet wat er in ons drinkwater zit. Een vergunning om dit soort stoffen te mogen lozen had nooit afgegeven mogen worden. Bovendien zijn er zoveel bedrijven die afvalstoffen mogen lozen die in ons oppervlaktewater terecht komen. Als hier beter naar wordt gekeken, in combinatie met onderzoek naar de combinaties van reststoffen in ons drinkwater, kunnen we een grote slag slaan. Maar alleen als we ook met onze buren gaan samenwerken. Water stopt immers niet bij de grens. In de tussentijd is het gebruik van filters thuis een goede mogelijkheid om zo schoon mogelijk drinkwater uit de kraan te kunnen drinken.”

Delen

Journalist

Féline van der Linde

Related articles